Categorieën
Behandeling

Mirry Romeijn – Sliedrecht

[includeme file=”all/deel/cms/001/profiel-01-kopfoto-02.php”]

Je kan niet veranderen wat er is gebeurd in je leven, maar je reactie erop wel

Wil jij

  • beter kunnen omgaan met spanningen/stress
  • een nare of traumatische gebeurtenis (of misschien wel meerdere) achter je laten
  • je zekerder voelen
  • je prettiger voelen in de omgang met andere mensen
  • kortom: weer de regie over je leven krijgen en dat zonder een langdurig behandeltraject?

EFT (Emotional Freedom Techniques) en TRE (Tension/Trauma Releasing Exercises) kunnen je hierbij helpen. Beide methoden zijn heel effectief bij het verminderen en/of oplossen van problemen veroorzaakt door spanningen en stress.

Ik ben Mirry Romeijn, gediplomeerd EFT-therapeut en certified TRE® provider. Ik ben gespecialiseerd in het loslaten van spanning, stress, negatieve emoties en gevoelens, veelal dé oorzaken van onze klachten en problemen.

Vanaf mijn jeugdjaren intrigeert het gedrag van mensen mij. Waarom doen mensen wat zij doen, waarom doe ik wat ik doe? Heel veel boeken en andere informatie verder, besloot ik in 2004 om HBO-psychologie te gaan studeren. Rond die tijd maakte ik voor het eerst kennis met EFT.

Een klinisch psycholoog vertelde over zijn resultaten met EFT tijdens zijn behandelingen. Geïntrigeerd door zijn verhaal ging ik op zoek naar informatie en kwam ik terecht bij het EFT-Centrum Nederland in Eindhoven, waar ik een kennismakingscursus EFT deed. Ik was verbaasd over wat er bij mij gebeurde, maar vond het “kloppen” toch wel gek. Het paste eigenlijk niet bij mijn nuchtere en rationele instelling.

Toch liet het me niet los. Ik zocht verder en kwam terecht op de website van Gary Craig, de grondlegger van EFT. Ik werd geïnspireerd door alle succesverhalen van leken én professionals van verschillend pluimage (w.o. therapeuten, psychologen, psychiaters etc.). Ik paste EFT steeds vaker op mezelf toe en kwam veel beter in mijn vel te zitten.

Enthousiast over de resultaten bij mezelf bestelde ik de trainings-DVD’s bij Gary Craig, het leek mij geweldig om anderen te kunnen helpen met EFT. In 2008 heb ik om die reden een verdiepingscursus gevolgd bij een psycholoog in Arnhem.

Hierna was ik voldoende geschoold om EFT op een verantwoorde wijze op anderen te kunnen toepassen bij niet-complexe problematiek. Vanaf die tijd heb ik diverse mensen geholpen, w.o. een collega met dyslexie. Zij heeft EFT als zelfhulpmiddel ingezet en haar angst voor het rijexamen succesvol aangepakt.

In 2012 heb ik de door de VBAG geaccrediteerde HBO-opleiding tot Realisatie-EFT-therapeut van Ben Meijer afgerond. Deze intensieve opleiding heeft mij EFT in alle vezels van mijn lijf doen ervaren. Hierna heb ik nog een drietal seminars van Faster EFT gevolgd, wat mij een aantal extra tools heeft opgeleverd.

En nu dan de opleiding tot TRE-provider, die een mooie aanvulling vormt om stress op een heel ontspannen manier los te laten. Dit kan zijn alledaagse stress, chronische stress, maar ook stress van traumatische ervaringen.

Ik ben blij en dankbaar dat ik de kans heb benut toen ik EFT in mijn leven tegenkwam. Heel vaak heb ik gezegd: “Ik wou dat ik EFT 30 jaar geleden al had gekend”. Want regelmatig had ik last van stress, depressieve stemmingen, angst en andere negatieve gevoelens, waarvoor ik hulp heb gezocht bij maatschappelijk werk.

Daar vond men, dat ik een goed inzicht had in mezelf. Maar logica en inzicht losten mijn problemen niet op, EFT wel. Als prettig bijverschijnsel van EFT bijt ik geen nagels meer, zonder daar enige aandacht aan te hebben besteed.

[includeme file=”all/deel/cms/001/profiel-02-gegevens-02.php”]

Categorieën
Zelfzorg

Hester Appelman – Trauma en stress door het coronabeleid

Trauma en stress door het corona beleid

Veel mensen hebben last van gevoelens van boosheid, angst en machteloosheid als gevolg van de maatregelen rondom het corona beleid. Dat dit heel normaal is, hoe dit komt en wat je er mee kan doen leg ik je uit in deze blog.

Mijn naam is Hester Appelman. Ik ben een Holistisch psycholoog en gespecialiseerd in het begeleiden van mensen met chronische stress en trauma, waarbij ik mijn cliënten vooral help om hoofd en lichaam met elkaar te laten samenwerken. Wat ik je zo ga vertellen kan je inzichten geven, maar ook emoties oproepen. Ik vraag je dan ook om de tijd te nemen om deze blog op jouw tempo te lezen en waar nodig even een pauze te nemen en te noteren wat je voelt gebeuren in jouw lichaam.

Wat is stress?

Stress is de hoeveelheid energie die jouw lichaam produceert in reactie op de door jouw zenuwstelsel gesignaleerde uitdaging in jouw omgeving. Stress is dus 100% positief en helpt je te leven én overleven.

Op welke manieren kan stress je helpen overleven?

Hieronder geef ik je a.d.h.v. de Stressmeter een uitleg over hoe het zenuwstelsel werkt. Je kan hier rechts jouw eigen exemplaar aanvragen en downloaden.

In de linker verticale balk zie je ENERGIENIVEAU staan, dit staat gelijk aan de hoeveelheid stress die je lichaam produceert. In de onderste horizontale balk staat TIJD. Samen laten ze het verloop van energie, oftewel stress, zien over de tijd. Dit is een ideale situatie, waarin stress toeneemt en daarna weer, zoals het hoort, afneemt.

Stressmeter

Transformatie

In de onderste paarse laag zie je transformatie staan. Hier is het stressniveau van je lichaam heel laag. Als je je hier bevindt, is het meestal ‘s nachts en ben je diep in dromenland de informatie en emoties van de voorgaande dag aan het verwerken. Het wordt ook wel de REM slaap genoemd, die ook wel kan worden geactiveerd tijdens een hele diepe meditatie of hypnose.

Rust en Herstel

Wanneer je lichaam iets meer energie produceert, maar je nog steeds slaapt, werkt je lichaam m.n. aan het herstel van je cellen en weefsels, het verteren van je voeding en het afvoeren van toxische stoffen. Dit is het rust- en herstelniveau.

Flow

Wanneer het lichter wordt en er meer geluid om ons heen is gaat ons lichaam meer stress produceren en worden we wakker. Je hebt dan voldoende energie om te doen wat je die dag te doen hebt, staat open voor nieuwe informatie en samenwerken en voelt je over het algemeen goed opgewassen tegen de uitdagingen die het leven je geeft. Wanneer je in flow bent, heb je het gevoel dat je leeft i.p.v. te overleven.

Maar wanneer je met een uitdaging te maken hebt die je niet aankan, bijvoorbeeld een grote hond die dreigend naar je blaft, heeft jouw zenuwstelsel vier overlevingsstrategieën:  

Hulp zoeken

De eerste overlevingsstrategie die ons zenuwstelsel idealiter gebruikt is hulp zoeken, ook wel ‘social engagement’ genoemd. Wanneer we geboren worden, zijn we als baby, in tegenstelling tot veel andere dieren, voor onze overleving nog lang totaal afhankelijk van onze moeder. Hierdoor is het actief om hulp kunnen krijsen en later in beweging komen en kunnen zoeken naar hulp bij een ander zo ontzettend belangrijk. Communiceren in geluid, bewegingen en gebaren zijn een essentieel deel van deze overlevingsstrategie.

Ook zijn we duizenden jaren als groepen, stammen, afhankelijk van elkaar geweest om te kunnen overleven. Verstoting uit de stam stond daarbij gelijk aan de doodstraf. Het in verbinding blijven met de ander en veiligheid zoeken bij de ander in reactie op gevaar is ook vanuit deze invalshoek de eerste, belangrijke overlevingsstrategie vanuit ons zenuwstelsel.

Wanneer de ander in flow is en daardoor in staat is ons te helpen, en in ieder geval al liefdevol naar ons te luisteren, te kijken of aan te raken, maakt ons lichaam oxytocine aan, het verbindings- en liefdeshormoon, en voelen we ons verbonden en veiliger. In geval van de blaffende hond worden we bijvoorbeeld opgepakt en rustig toegesproken. Dit helpt weer terug te schakelen naar flow en wordt ook wel coregulatie genoemd.

Als we dit maar vaak genoeg in onze eerste levensjaren ervaren en ons zenuwstelsel getraind wordt in het activeren van hulp zoeken leren we hoe we onszelf én de ander kunnen helpen, zijn we stressbestendig en hebben we het vertrouwen ontwikkeld in onszelf én in de ander om uitdagingen aan te kunnen. Dit is tevens de basis voor een goed ontwikkeld inlevingsvermogen en een gezond gevoel van eigenwaarde. Ik ben het waard om gehoord, gezien en beluisterd te worden!

Vechten

Maar wanneer er niemand aanwezig is die ons kan helpen OF als de ander niet in flow zat, hebben we geleerd dat we het alleen moeten oplossen en geen hulp kunnen vragen. Ons zenuwstelsel schakelt dan over op de tweede overlevingsstrategie en we gaan vechten. Dit hoeft zich niet fysiek te laten zien met slaan, schreeuwen of schoppen. Maar kan zich ook uiten in gefrustreerd of geïrriteerd zijn onze tanden op elkaar zetten en doorbijten, het gevoel hebben je continue te moeten verdedigen en extra hard gaan werken. Aangezien we beter niet tegen een blaffende en dreigende hond kunnen gaan vechten als klein kind, schakelt ons zenuwstelsel over op de volgende overlevingsstrategie.

Vluchten

Wanneer we de uitdaging niet kunnen bevechten OF geleerd hebben dat we niet boos, geïrriteerd of gefrustreerd mogen worden, schakelt ons zenuwstelsel over op derde overlevingsstrategie vluchten. We worden dan onrustig, willen weg uit de situatie, ervaren de wereld als onveilig, voelen aandrang om weg te lopen of rennen en voelen ons angstig. Vaak uit zich dat bijvoorbeeld in maar blijven piekeren, onrustige benen, moeilijk de aandacht ergens bij kunnen houden en confrontaties uit de weg gaan. Wanneer de uitdaging heel groot is, kan het zich ook uiten in paniek, een gevoel van machteloos en uiteindelijk doodsangst.

In het geval van de dreigende hond, wanneer we nog niet kunnen kruipen, of we kunnen niet wegkomen bij de hond, schakelt ons systeem op de laatste overlevingsstrategie over.

Bevriezen

Wanneer we echter geen hulp ontvangen, de uitdaging niet kunnen bevechten en ook niet weg kunnen rennen voor deze uitdaging, blijft er maar één overlevingsstrategie over voor ons zenuwstelsel en dat is dat ons gevoel bevriezen. We vallen als het ware stil, en verliezen daarmee het contact met ons lichaam en met de ander. Onze gevoelens worden vlak en het is alsof we niet meer ‘echt leven’ en zijn intens eenzaam. Wanneer dit langer duurt dan maximaal enkele uren.

Kleine pasgeboren dieren in het wild kunnen dit ook heel goed, ze houden zich bij gevaar muisstil en maken zich zo onzichtbaar mogelijk. Hopelijk dat dan misschien alsnog hulp komt of het gevaar vanzelf verdwijnt. In het geval van de blaffende hond is dit ook wat er gebeurd wanneer een klein kind alleen is en niet kan vechten of vluchten. Het houdt zich muisstil en krult zich indien mogelijk op tot het gevaar geweken is.

Idealiter doorsta je de uitdaging goed – ongeacht de soort uitdaging –  en kan je zenuwstelsel weer terugschakelen naar flow en rust en herstel zodra het weer ‘veilig’ is. Als we te maken hebben met chronische stress, wordt deze uitdaging groter, hetzij op ons werk, hetzij privé. We kunnen als het ware vast komen te zitten in ‘overleven’ waardoor er allerlei fysieke en/of psychische gezondheidsklachten kunnen ontstaan, zoals bijvoorbeeld ziektes door het langdurig verlaagd immuunsysteem, pijnklachten door de aanhoudende spanning in het lichaam, depressies, psychoses, burn out etc..

Wanneer je zenuwstelsel voor een langere tijd – meer dan enkele uren of uiterlijk een paar dagen – overschakelt op bevriezen, voel je je ‘doods’ en ‘verlaten en eenzaam’. Deze gevoelens activeren je doodsgenen die het stervingsproces op DNA niveau in gang zetten (aldus immunoloog Pierre Capel in dit interview en zijn boek Het Emotionele DNA). Hierdoor veranderen 200 basale levensfuncties, wat tot gevolg heeft dat je chronische gezondheidsklachten ontwikkelt zoals bijvoorbeeld een depressie, slaapklachten, een verminderd denk- en leervermogen, etc.. Het is net zo slecht als het roken van 15 sigaretten per dag.

Nu ik je dit zo heb uitgelegd, kan je de verschillende overlevingsstrategieën in jouw leven en in anderen om je heen herkennen? En kan je waarnemen waar jouw lichaam nu zit op de stressmeter?

Overleven in coronatijd

Nu je weet hoe het zenuwstelsel in relatie tot stress werkt, wil ik je graag uitleggen wat maakt dat de coronamaatregelen bij uitstek zo stressvol zijn voor zenuwstelsel.

Allereerst is het corona virus, COVID-19, de ultieme vijand

Waarom?

Omdat het – zoals het virus in eerste instantie is gecommuniceerd – een heel besmettelijk en dodelijk, maar bovendien een NIEUW virus betreft waar ze nog niet zoveel over weten (zie hier voor de actuele stand van zaken m.b.t. de reële risico’s).

Ook werd je niet verteld hoe je zelf je immuunsysteem kunt versterken (lees meer) en werd het tot nu toe enige effectief bewezen Zelenko protocol verboden in Nederland (lees meer). Met andere woorden, er is een heel groot gevaar, ook nog eens aangewakkerd door de constante stroom aan sterfgevallen en angstaanjagende verhalen in de media, en je kan niemand om hulp vragen, want niemand weet iets.

Bovendien mocht je niet om hulp vragen, want je moest jezelf isoleren, omdat je mogelijk iemand anders zou kunnen besmetten. Daarbij moest je natuurlijk ook de 1,5 meter afstand houden van anderen buiten je eigen huishouden om. De huidige 1,5 meter regel is een sociale isolatie techniek die zo’n 70 jaar geleden door de CIA ontwikkeld is gericht op het mentaal breken van staatsvijanden (bekijk deze video) en is net zo effectief als fysieke marteling. Het staat sindsdien bekend als een oorlogsmisdaad. Misschien dat je dat inmiddels wel begrijpt nu je weet dat het hulp zoeken onze eerste overlevingsstrategie hoort te zijn.

En het mondkapje waarbij een groot deel van de non-verbale communicatie verdwijnt, werpt ook een sociale blokkade op in het hulp zoeken of geven bij een ander (bron). Door deze maatregelen kan je moeilijker veiligheid vinden bij een ander en moet je zenuwstelsel dus wel meer stress gaan produceren om dan maar te gaan vechten.

Doordat dit virus ook nog onzichtbaar is, een onzichtbare vijand is een ultieme vijand, kan je brein het gevaar niet lokaliseren. Het virus kan al in jou zelf zitten, in je buurvrouw, in je hond, op het winkelkarretje, in de lucht. Het is héél gevaarlijk en kan overal en nergens zitten! Hierdoor kan je dus niet vechten tegen het virus, maar je kan ook niet vluchten van het onzichtbare virus, waardoor er dus maar één optie overblijft en dat is bevriezen.

Gelukkig kun je hier zelf een aantal dingen aan doen.

Zes tips voor minder stress

Hieronder een paar tips die je kunnen helpen om minder stress te ervaren:

  1. Check bij alles wat je tegenkomt in je omgeving, vooral informatie die je aangereikt krijgt vanuit de sociale media hoe je lichaam erop reageert. Helpt het je terug te brengen naar flow of daar te houden? Of merk je dat je meer stress gaat ervaren en terecht komt in vechten, vluchten of bevriezen?
  2. Verminder de prikkels na het avondeten. Vermijd blauw licht op je scherm, want die stimuleren stress, wat prima is in de ochtend, maar verstorend in de avond. Houd de avond voornamelijk voor ontspanning, rust en herstel en je zal zien dat je daardoor beter slaapt en uitgerust bent.
  3. Probeer waar mogelijk de situaties en input die je extra stress geven te vermijden.
  4. Bij situaties die je niet kan vermijden en je merkt dat je gaat ‘overleven’, stel jezelf dan voor als klein kind die deze stress ervaart. Hoe zou je dit kind in jou kunnen ondersteunen op een manier die laagdrempelig is en je als veilig ervaart binnen deze situatie? Als je dit doet, daag je je hersenen uit om weer actief te worden en ‘online te komen’, zodat je meer controle gaat ervaren en daardoor minder stress.
  5. Het kan zijn dat er oude pijn/stress van vroeger omhoog komt, een gevoel van onveiligheid dat je nog bij je draagt, kan worden getriggerd. Weet dat dat heel normaal is en dat als je er erkenning aan geeft al de eerste stap is naar herstel. Als je merkt dat je erin vastloopt, deel je zorgen met je omgeving. Zoek hulp waar je kan en lotgenoten waar mogelijk. Samen delen, helpt je verbinding te ervaren en heeft tevens een stressreducerende werking.
  6. Fysiek actief blijven, het liefst in de natuur, juist wanneer je veel stress ervaart, kan letterlijk een uitlaatklep zijn om de energie die zich heeft opgebouwd in je lichaam ruimte te kunnen geven. Mediteren is fantastisch, maar wanneer je veel stress in je lichaam hebt, wil je lichaam bewegen om de energie te kunnen uiten. Geef je lichaam dus de ruimte om dat te kunnen doen en doe het vooral op een manier die prettig voor je voelt. Ga dus niet hardlopen als je lichaam dat als onprettig ervaart, maar ga dan liever bijvoorbeeld stevig wandelen of zwemmen. Wat neem je mee uit dit artikel waar je mee aan de slag gaat?

Ik hoor het graag en wens je alle goeds voor nu.

Warme groet,

Hester

  • Wil je meer weten? Zie mijn Profiel.